Het erfgoed van Italië is geworteld in eeuwen van ambachtelijkheid, waar meesterschap langzaam wordt gekweekt, generatie na generatie, en genialiteit door de aderen van de geschiedenis pulseert. Van het hemelse gewelf van de Sixtijnse Kapel tot de perfecte geometrie van het Pantheon, van de eeuwige verzen van de Divina Commedia tot het gebeeldhouwde stilzwijgen van Michelangelo's David, het Italiaanse genie heeft altijd een manier gevonden om de geest van zijn tijd te vangen en deze in elke penseelstreek, elke curve en elk woord te verankeren - elk draagt de tijdloze last van de geschiedenis en de warmte van de menselijke hand. Ambachtelijkheid is hier geen beroep - het is een roeping, die met eerbied door generaties wordt doorgegeven.
De Italiaanse manier is altijd geweest om het verleden te eren terwijl de toekomst wordt vormgegeven: deze zoektocht naar tijdloze schoonheid is wat objecten in erfstukken veranderde en design in cultuur.






